روزهای آخر خرداد ماه بود که پسرک به مادرش قول داده بود امتحانات خرداد ماه را به خوبی پشت سر بگذراد تا مادرش هدیه ای به او بدهد .خانواده ی آنها فقیر بودند و او ۴ - ۵ خواهر و برادر قد و نیم قد داشت پدر خانواده کارگر بود و او با حقوق کارگری کمی که داشت به سختی خرج خانه را در می اورد .

درس خواندن برای پسرک در محیط شلوغ خانه واقعا سخت بود ولی او خسته نمی شد و هر روز تلاش خود را بیشتر می کرد .

بالاخره روز موعود فرا رسید . پسرک همراه مادرش برای گرفتن کارنامه به مدرسه رفت . وقتی کارنامه را دید از شدت خوشحالی دست مادر را گرفت و با او شروع به دویدن کرد و با هم می خندیدند حال وقت آن شده بود که مادر هدیه ای به فرزندش بدهد.

- خیلی خوشحالم عزیزم واقعا دستت درد نکند خیلی زحمت کشیدی.

- خواهش می کنم مادر وظیفه ام بود.

- حالا دیگه باید به قولم وفا کنم و هدیه ای بهت بدهم چی می خواهی.

- نه مادر هیچی نمی خواهم الان وضع مالی پدر خوب نیست ولش کن.

- نه پسرم من به تو قول دادم هر چی می خواهی بگو اگر در توانم بود حتما تهیه اش می کنم.

فرزند داشت با خودش فکر می کرد که چه بگوید خلاصه گفت:

- اگر امکان دارد امروز ناهار قرمه سبزی درست کنید اخه یکسال هست که نخوردیم.

- باشه عزیزکم .

مادر در دلش خیلی ناراحت بود چون نه گوشت داشت و نه به اندازه کافی برنج نمی دانست چه کند.خلاصه به خانه رسیدند مادر زود رفت به آشپزخانه دید مقداری سبزی و مقدار ناچیزی برنج که یک نفر هم سیر نمی کند دارد.با خودش گفت من به پسرم قول دادم و این ناچیزترین هدیه ای است که او در خواست کرده پس حتما باید درست کنم .

چادرش را به سر کرد و رفت با کلی عذر و خجالت از همسایه ها مقداری برنج و گوشت گرفت .

به خانه برگشت و دست به کار شد با همان مقدار موادی که داشت خوروشت قرمه سبزی ساخت که بویش تا هفتا کوچه آن طرف تر می رفت .پدر به خانه امد گفت:

- زن مگر ما گوشت داشتیم که قرمه سبزی درست کرده ای ما حتی برنج هم به اندازه کافی نداشته ایم چه برسد به گوشت.

(می توانید برای خواندن این تراژدی غمناک به ادامه ی مطلب رجوع فرمایید.)

زن نمی دانست چه بگوید چون می دانست شوهرش به شدت بدش می آید که از همسایه ها چیزی قرض کنند او می خواست موضوع را عوض کند گفت:

- پسرم برو کارنامه ات را بیاور تا پدر ببیند . امسال خیلی درسش را خوب خوانده است باید چیزی به او هدیه بدهیم.

- زن من از صبح تا شب دارم عرق می ریزم پول اضافی ندارم که خرج او کنم بالاخره بگو ببینم از کجا گوشت اوردی.

در همین حال پسرک کارنامه اش را اورد و نزدیک پدر ایستاده بود تا پدر فقط دست نوازشش را بر سر او بکشد.

مادر گفت:

- ببین چقدر نمره هاش خوب شده.

- می گی یا نه از کجا گوشت آوردی.

- من تصمیم گرفتم برایش قرمه سبزی درست کنم تا هدیه ای به او داده باشم برای همین یکم گوشت و برنج از همسایه ها ........

- تو چی کار کردی ؟ همین یکارت مونده بود که بخاطره یک الف بچه سکه ی یک پولمون کنی جلوی در و همسایه الان می آیم حالیت می کنم زن.

پسر گفت:

- تقصیر من بود مرا کتک بزنید با مادر کاری نداشته باشید نه نه اون بخاطره من این کار را کرده او تقصیری ........

-برو کنار بچه حالا دیگه زبون در اوردی تو به من می گی چیکار کنم.

در همین لحظه پدر پسرک را هل داد و سر پسرک به  دیوار خورد ولی هیچ خونی نیامد و پسرک نقش بر زمین شد.

پدر به سراغ مادر رفت و یک سیلی به او زد که مادر همش فریاد می زد پسرم پسرم. . .

- بگذار بروم بچه را ببینم او هیچ تکانی نمی خورد تو بعدا هم می توانی مرا کتک زنی پس فعلا بذار برم ...

پدر سیلی دوم را زد دیگر خون داشت از دهان مادر جاری می شد پدر او را رها کرد. مادر شتابان به سمت پسر رفت.هر چه تکانش داد پسرک هیچ عکس العملی نشان نمی داد او دیگر نفس هم نمی کشید و جان به جان افرین تسلیم کرده بود.

مادر همچنان پسرک را در اغوش گرفته بود و اشک می ریخت...

 

این داستان واقعی در سال ۱۳۸۳ رخ داد من واقعا وقتی این داستان را شنیدم تا ۲- ۳ روز ناراحت بودم شاید اون طوری که شایسته بود نتوانستم توصیف کنم ولی وقتی آدم با خودش فکر می کند می گه آخه چرا پسرک بی گناه مرد همه ی این ماجراها سر یک قرمه سبزی بود؟

یادمان باشد :

گر گلی پــــــر پــــــر شود بــــــرود از پیش مـــــــا

                                           از غم دوری آن نداریم خواب و خوراک سالها

پس در مواقع عصبانیت کاری نکنیم که باعث پشیمانیمان شود مخصوصا به آقا پسرهای گلی بود که یک روز پدر می شوند. آنها یادشان باشد دست بلند کردن رو زن و بچه هنر نیست و با این کار فقط شان کلمه مقدس پدر را پایین می آورند.